ฮากิโอคังคือเส้นทางติดต่อระหว่างภูมิภาคซันโยและภูมิภาคซันอิน โดยมีการเปิดเส้นทางขึ้นมาหลังสร้างปราสาทฮากิเสร็จในปีเคโช ที่ 9 (ปี 1607) ในฐานะเส้นทางสำหรับซังกินโคไต(เส้นทางสำหรับไดเมียวไปประจำที่เอโดะ) ซึ่งถนนเส้นนี้เชื่อมระหว่างด้านหน้าของปราสาทกับมิตาจิริ(โฮฟุ)ด้วยระยะที่แทบจะสั้นที่สุด ความยาวของถนนเส้นนี้อยู่ที่ 52.7 กิโลเมตร
ถนนเส้นนี้ยังรับบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากเป็นเส้นทางสัญจรของผู้คนในยุคหลังและเหล่าผู้กล้าในยุคปฏิรูปเมจิ
แต่เดิม ในยุคมูโรมาจิมีการสร้างถนนให้เป็นแผ่ออกไปเป็นแนวรัศมีโดยให้ยามากุจิเป็นศูนย์กลาง แล้วมีการปรับปรุงอีกครั้งในยุคเอโดะ ซากโบราณที่เกี่ยวข้องสำหรับถนนเส้นนี้ ได้แก่ ซากหินจารึกนามิดะมัตสึ, หลักบอกระยะทางเนินคาเสะกะซากะ, คาโกะทาเทบะ(จุดแวะพักเกี้ยว), หลักบอกระยะทางคามินากาเสะ, โขดหินเกียคุชู และ พรมแดน

ที่นี่คุณจะได้สัมผัสบรรยากาศของถนนที่กลมกลืนกับความสงบของธรรมชาติ อาทิเช่น เมืองที่พักแรมคนเดินทางสมัยก่อน, พื้นที่ปูด้วยหิน และถนนข้ามเขาที่ยังคงหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน