เมืองซันโยโอโนดะมีอุตสาหกรรมเซรามิกที่เฟื่องฟูมาช้านาน มีการใช้เตาเผาเพื่อแปรรูปดินเหนียวและวัสดุอนินทรีย์ที่ไม่ใช่โลหะอื่นๆ ในอุณหภูมิสูงเพื่อผลิตเซรามิก แก้ว ซีเมนต์ อีนาเมล เครื่องเหล็ก และอิฐ เนื่องจากในเขตดันเป็นเขตที่ผลิตดินซึ่งเหมาะสำหรับการผลิตขวดใส่กรดกำมะถัน ทำให้ที่นี่มีการผลิตคิดเป็นสัดส่วนถึง 70% ของส่วนแบ่งการตลาดในประเทศมาตั้งแต่สมัยเมจิมาจนถึงโชวะ และขวดที่นำมาใช้ทำเป็นบิงงากิก็คือขวดที่ไม่ได้มาตรฐานจากการผลิตในตอนนั้น นอกจากขวดที่ใส่กรดกำมะถันแล้ว ยังมีขวดเหล้าโชจู และเครื่องปั้นดินเผาที่ยังไม่ผ่านการเคลือบวางเรียงรายซ้อนกันจนก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่แปลกตาไม่เหมือนใคร ลองมองหาความพิเศษเหล่านั้นในขณะที่เดินเล่นไปรอบๆ ซันโยโอโนดะดูสิคะ